Καλησπέρα,
με αφορμή το περιστατικό που έχω επιλέξει να ασχοληθώ στη τελική εργασία μου προέκυψαν δύο ερωτήσεις:
1) ασθενής με ακουστικές ψευδαισθήσεις οι οποίες του δίνουν εντολές για να τελέσει αυτοκαταστροφικές πράξεις περιγράφει ότι λέει από μέσα του επαναλαμβανόμενα πολλές φορές τη μέρα και για αρκετή ώρα συγκεκριμένη προσευχή προκειμένου να "αντισταθεί/ανακουφιστεί από τις εντολές που του δίνουν οι φωνές". Την επανάληψη της προσευχής θα τη περιγράφαμε σε αυτή τη περίπτωση ως ψευδαισθητικά υποκινούμενη συμπεριφορά / ψευδαισθητική συμπεριφορά;
2) ασθενή που παράλληλα με διάγνωση σχιζοφρένειας και ενω νοσηλεύεται ακουσίως με οξύ ψυχωσικό επεισόδιο παρουσία ακουστικών ψευδαισθήσεων και παραλληρητικών ιδεών, εμφανίζει κατα τη διάρκεια της νοσηλείας του ιδεοληψίες και καταναγκασμούς με χαρακτηριστικά ικανά ώστε να τίθεται και η διάγνωση για OCD, πως θα τον αντιμετωπίζαμε θεραπευτικά; Προκρίνεται η συγχορήγηση αντικαταθλιπτικού σε υψηλές δόσεις συμπληρωματικά με το ήδη υψηλής δόσης αντιψυχωσικό που ελάμβανε; Ή ακολουθούμε κάποια άλλη τακτική;
